بنام آنکه زینت بخش اندیشه ی نیک و سازنده است..

یاران و همراهان سامرند...دوستان و وب لاگ نویسان عزیز

این جملات آخرین صدای بلوغ در سال جاری و شاید هم تمام

سالهاست...آری ..هنگامه ی وداع فرارسیده است.

وداع با همه ی عزیزانی که به دل نوشته های سامرند گوش جان

سپردند. شاد شدند . خندیدند.تاسف خوردند و هراز گاهی نیز

گریستند... من بودم و نگاه گرمتان....عجالتا می خواهم به سرزمین

رویاهایم بروم...سرزمین سکوت! اما با سرزمینی با سرود عشق و

میهن دوستی...

بانیان مهر :

اگر از زبان طنز سامرند رنجشی داشتید یا اینکه تلخی صدایش

مظهر پریشانی بوده پوزش می خواهد ...ازتمامی صاحبان ایده ها و

عقاید هم می خواهم به حرمت انسانیتی که به آن اعتقاد دارند

همیشه باهم بودن را در آسمان شعور تجربه کنند و انسجام قلبها

را بیندیشند ...سامرند فعلا می رود ...آری می رود  واز همه التماس

دعا دارد و حلالیت می طلبد.

با امید به سرافرازی همیشگی ایران زمین از تمامی وب لاگ نویسان و

اندیشمندانی که بوسیله کامنت (پیغامهای توضیحی) و ایمیل اندیشه و

دیدگاه خود را مرقوم داشتند خصوصا دوستانی که با نوشته های اینجانب

هم موافق نبوده اند ..اما مطالبم را خوانده اند یا پیغام گذاشته اند قلبا

سپاسگزارم . درپایان چون نگرانم اگر نام وبلاگ نویسان را برزبان بیاورم

حافظه ی مغشوشم اجازه یاد آوری همه را ندهد لذا عشق و علاقه و ارادتم را

به همگی آنان اعلام می کنم و از همه حلالیت می طلبم.

سامرند را دعا کنید..وبدانید هرجا که هستید ، هر كه هستید دوستتان

دارد و آسمانی از لبخند را تقدیمتان می كند...

.......خداوند نگه دار اهوراییان.....و سبد های آكنده از گل

تقدیم انسانیت ها ی ماندگار .

( ازتمامی کارکنان سایت میهن بلاگ هم کمال تشکر را دارم)

فرزند كوچك ایران زمین...سامرند. داودی

نوشته شده در سه شنبه 16 اسفند 1384 و 10:03 ق.ظ توسط سامرند داودی

ویرایش شده در - و -